Tekst Leo JR Boon

Foto’s Gerda en Leo Lengton

Erkensruhr - 11. september 2025

Van 15 tot en met 18 augustus waren Gerda en Leo Lengton onze gasten in Hellenthal om deel te nemen aan een privégeorganiseerde zoogdierentour. Gerda en Leo waren al in 2022 bij ons te gast geweest in Erkensruhr voor een tweedaagse fotosessie in de nachthut.

Dat Wilde Kat observaties niet zo maar voor de hand liggen, bleek dit weekend maar weer eens. In de maand ervoor hadden mijn dochter en ik nog twee katten op één avond. Op diverse avonden daarna kon ik echter geen kat meer vinden op mijn reguliere plekken. Een waarneming van een ‘dier’ op een totaal andere plek, die ik met de warmtebeeldkijker vond, kon ik op dat moment niet determineren. Na het maken van een aantal foto’s met de zaklamp was er in het veld nog steeds niets van te maken. Later bij het bewerken van de foto’s kwam er een Wilde Kat op het beeldscherm tevoorschijn.

Eerdere Wilde Kat observatie (na het oplichten van de foto kwam dit tevoorschijn, foto Leo Boon)

Terug naar vrijdagavond 15 augustus. De eerste poging voor een Wilde Kat op mijn reguliere plek. Om ca. kwart over negen zie ik alleen aan de andere kant van het veld een Wilde Kat, op een afstand van ongeveer 300 meter. De waarneming is zeer kort en de kat verdwijnt in de haag. We wachten even, maar hij komt niet meer tevoorschijn. Omrijden en naar een bijgelegen parkeerplaats lijkt de enige optie. Daar aangekomen is het eigenlijk al bijna donker en is er ook met de nachtkijker niets meer te zien. Helaas. Gerda en Leo besluiten dat ze naar de hut willen voor de Wasberen. Daar hebben ze meer succes mee en er is er eentje die goed meewerkt. Evenals de Grote Bosmuizen.

Zaterdagochtend is het eerst uitslapen en aan het einde van de ochtend besluiten Gerda en Leo om naar het Wildfreigehege te gaan in Hellenthal. Dit is een soort van ‘dierenpark’ met enkele Europese diersoorten en een roofvogelshow. Aangezien ze beiden kattenliefhebbers zijn, gaf ik ze de tip dat ze daar Wilde Kat en Lynx hebben. In een kooi is het natuurlijk altijd makkelijk scoren ;-)

Later in de middag gaan we op zoek naar de Waterspreeuw in Einruhr. Die is redelijk snel gevonden in het riviertje de Erkensruhr. Het blijken er twee te zijn en we zien ook nog een paar Grote Gele Kwikstaarten en een vrouwtje Bruinrode Heidelibel.

Na het avondeten wederom een poging voor de Wilde Kat. We rijden eerst nog wat rond door het gebied en daarna posten we op dezelfde plek als de avond ervoor. Het schemert al redelijk en net na half tien vind ik de kat op dezelfde plek als de voorgaande avond. Gevonden met de warmtebeeldkijker en met de normale kijker kon ik er nog net een kat van maken. Het lukte Gerda en Leo helaas weer niet om de kat te zien te krijgen. En net als de avond ervoor verdwijnt de kat snel om niet meer teruggevonden te worden.

We besluiten op zoek te gaan in de omgeving naar andere dieren. De eerste Das die we zien was recentelijk doodgereden op de weg naar Vogelsang. Gelukkig zien we ook nog een levende Das met de nachtkijker. Al rijdend door de agrarische gebieden en zoekend met de nachtkijker levert een verrassend nachtleven op. We hebben diverse Vossen, Reeën en Edelherten gezien.

Op de terugweg naar Erkensruhr nog een prachtige levende(!) Das gezien. Overigens niet ver bij het dode exemplaar vandaan. Hij liep langs de weg, bleef vervolgens even staan en was zeer fraai te zien in de koplampen. Helaas had niemand een camera klaar om foto’s te maken. Gerda en Leo besluiten nog even de hut in te gaan, maar het bleef bij een paar Grote Bosmuizen. Als ze ’s nachts terugrijden naar Hellenthal, kruist op ongeveer dezelfde plek weer een (of dezelfde) Das de weg. Nu was Gerda op tijd om een plaatje te schieten.

Zondag de 17e, alweer de laatste dag. Maar we hebben nog een nacht te gaan. We besluiten eerst om naar Logbiermé in de Belgische Ardennen te gaan. Dit is een bekende plek voor Notenkrakers die hier in het najaar hazelnoten verzamelen voor hun wintervoorraad. Onderweg richting België zien we nog een Hermelijn die de weg over wilde steken en een Rode Eekhoorn in het centrum van Kalterberg.

Er waren al wat waarnemingen van Notenkrakers maar het is nog vroeg in het jaar. Ook de middag blijkt niet de beste tijd van de dag te zijn en we zien geen enkele Notenkraker.

Er vliegt een Dwergvleermuis rond op het moment dat we net de auto uitstapten. Grappig, zo overdag. Verder zien we er een aantal Rode Wouwen, een Sperwer en een Paapje. We besteden wat aandacht aan vlinders en zien Bont Zandoogje, Citroenvlinder en Klein Geaderd Witje.

Na het diner poging nummer drie voor de Wilde Kat. Ditmaal helemaal niets!

We besluiten om met de nachtkijker door de Erkensruhr-vallei te rijden en zien wat we tegenkomen. We zien al vrij snel een Vos waar we wat foto’s van konden maken.

Vervolgens zie ik twee dieren druk bezig in een fruitboom. Om een nachtkijker goed te leren gebruiken om dieren te kunnen herkennen, heb je redelijk wat ervaring nodig. Ik heb hem ingesteld op zwart-witbeeld, met de warmtebron op zwart.

Maar dit had ik nooit eerder gezien. Redelijk grote dieren met een dikke, lange staart die druk rennen door een vruchtdragende boom. Eekhoorns? Lijkt me niet in de nacht…. Zaklamp aan en wat blijkt… twee Steenmarters die blijkbaar pruimen eten… ze rennen nog wat door de boom, maar door het gebladerte zijn ze niet heel goed zichtbaar. Uiteindelijk kan ik toch nog een foto maken van een van de marters terwijl die de boom verlaat.

Verder rijdend door de vallei zien we nog een Vos en twee Dassen. Gerda en Leo gaan voor de derde keer een bezoek brengen aan de hut. Waarschijnlijk dezelfde Wasbeer die op de eerste avond langskwam, liet zich nu ook weer goed zien. Een Vos bleef wat op de achtergrond.

En dan is het maandag en zit het erop. Mijn vraag aan Gerda en Leo: “Ondanks dat we geen kat gezien hebben, geen kat in de zak, hoop ik?”

Waarop Gerda antwoordt: “Nee hoor, we hebben het fantastisch gehad.”